Meerdere kanten aan een zaak, de ZZP-er als voorbeeld

18/12/2014 - door Peter Loef

Eigenlijk wilde ik er niets over schrijven omdat het onderwerp in verschillende blogs en artikelen wel zo’n beetje uitgemolken is. Maar omdat het mij bezig houdt heb ik besloten dit toch te doen.

Sinds 1 september dit jaar ben ik weer als ZZP-er aan de slag. In een periode dat de discussie over ZZP-ers hoogtij viert. Ik ervaar opeens hoe het is om tot een groep te behoren die onderwerp van discussie is. De ZZP-er wordt gezien als dé bedreiging voor de economie, de arbeidsmarkt, degene die reguliere arbeidsplaatsen in beslag neemt en in de beleving van velen snel geld wil verdienen en tal van fiscale voordelen geniet. Kortom, ik behoor tot een groep die op dit moment ‘voor problemen zorgt’. Een typisch geval van onbekend maakt onbemind, is mijn idee. Daarbij ben ik van mening dat de reactie van de politiek een afgeleide is van een andere ingrijpende discussie die voorlopig nog niet is afgerond. Namelijk hoe gaan we in Nederland om met de veranderende maatschappelijke verhoudingen en arbeidsrelaties en welke gevolgen heeft dit voor het sociale stelsel. De ‘ZZP-er’ is dan een concrete verschijningsvorm, een afgeleide waarop wordt ingesprongen.

Mijn opdrachtgevers hebben er juist bewúst voor gekozen mij voor een korte tijd in te schakelen. Ik breng iets mee wat zij (slechts) gedurende korte tijd bij wijze van impuls nodig hebben om de organisatie verder te brengen en continuïteit te borgen. Dit komt iedereen ten goede. De opdrachtgever, de mensen die daar werken en de BV Nederland. Deze laatste omdat door het behoud van banen sociale lasten van potentiële werkloze mensen worden bespaard en de concurrentiepositie van Nederland wordt verbeterd. Kortom de ZZP-er neemt geen arbeidsplaats in, hij creëert juist een eigen arbeidsplaats zonder hand op te houden. Maar bovenal zorgt hij voor innovatie en creativiteit binnen ondernemingen.

Vanmiddag vroeg iemand mij of ik zo rond de Kerst en Nieuwjaar ook nog twee weekjes vrij nam? Voordat ik het wist antwoordde ik dat ik geen vrije dagen heb maar dagen waarop ik niet werk. En een dag niet gewerkt is een dag geen inkomen. “O ja, dat is zo, zo had ik het nog niet bekeken”, zei mijn gesprekspartner. En ik zag hem denken: “Fijn dat ik in mijn veilige situatie met tal van zekerheden zit.”

Wat ik niet wil met dit blogbericht is het signaal afgeven dat Nederland niet over ZZP-ers moet ‘zeuren’. Nee, wat ik wel wil is laten zien dat er altijd meerdere kanten aan een zaak zitten. Snel oordelen en in een discussie meelopen doet vaak geen recht aan de situatie. Het heeft ook impact op de mensen die het betreft. Het leek mij goed om zo voor de Kerst dit signaal mee te geven. De positie van de ZZP-er is complexer en minder vanzelfsprekend dan mensen denken. Het biedt en geeft mij echter zoveel afwisseling, kansen en voldoening dat ik veel plezier beleef aan mijn arbeidspositie en mijn plaats in de maatschappij. En anderen doen daar hun voordeel mee.

Omdat dit mijn waarschijnlijk laatste blogbericht in 2014 zal zijn, wens ik u hele fijne dagen en een heel gezond en plezierig 2015. Wellicht treffen wij elkaar ook persoonlijk in 2015.

Reacties
blog comments powered by Disqus